2011 çocuk giyim modası

ZARA KİDS 2011

''Zara ya alışveriş yapmak için her gittiğimde çocuk reyonuna uğruyorum ve kendimden geçiriyorum.( hepsini almak istiyorum :) ) bazı ürünlerin büyükler için olanları da oluyor fakat bire bir aynı olmasına rağmen çocukların ki gibi olmuyor işte :(  Çocuklara aşık olduğum kadar giyimlerine de aşığım !

                                 Aşık olmamak elde değil minik mankenlerin cicilerine bicilerine (:                      

 BENETTON KİDS 2011

'United Colors Of Benetton '

 ''12 yaşıma kadar kıyafetlerimin alındığı tek adres Bağdat Caddesindeki Benetton olmuş diebiliriz. Teyzeciğim saolsun Cadde Benotton un müdürü olunca ne zaman en cici giysicikler gelmiş anneme alo demiş ve Benetton un yolunu tutmuşuz.En sevdiğim yerdi diebiliriz Benetton için ( sallanan oyuncak atı ve lolipopları sayesinde ) :)

(Erkeklere en çok yakıştırdığım kot modelini minik bebişlerin üzerinde gördüğümde çığlık atmamak elde değil=)

...

İleride çocuğum olduğunda inş.:) benimde annem gibi uğrayacağım ilk adreslerden biri Benetton olacak..

C.A

...

Çocukluk yıllarına geri dönmek istemek ..

Evet istiyorum.. çocuk olmak istiyorum !Çok mu şey istiyorum ?

Büyümek istemiyorum!Büyüdükçe çoğalan sıkıntılardan , hiç durmaksızın akan gözyaşlarımı durduramamaktan , güçlü durmak zorunda olmaktan , düşün düşün beynini yemekten , stresten çıkan sivilcelerden ,yaşadığın herşeyi içine atmaktan , çocuklar gibi koşamamaktan ...yoruldum.Ben bunlardan yorulmak değil ;çocuklar gibi koşmaktan yorulmak istiyorum ! . . Yapmak isteyip de yapamadığım o kadar çok şey var ki şu hayatta ...çocuk olabılsem keşke yapmak ısteyıp de yapamadıgım hıcbırsey kalmayacak şu hayatta..Tek isteğim çocukluk yıllarına geri dönmek istemem ..

Ceza mı bu ? büyümek ceza mı ?

Annemin akşam yatarken okuğu hikaye kitaplarını , gece sık sık uykusundan uyanıp üstümün açılıp açılmadığını kontrol etmesini , gece suuuuuuuuuu diye bagırdıgımda babamın en derin uykusundan kalkıp suu dıye bagırısım bıtmeden suyumu getırmesini , çizgi film izlemeyi , barbie bebeklerimle oynamayı , okula giderken annemin ben uyanmadan önce kalkıp ballı nesquikli ılık sütümü hazırlamasını , yemek yemek istemediğimde oyunlar oynatarak zorla kandırarak ( bamya yı mısır diye - tabaği ev ,tabağın içindeki yemekleri de eşya benzetmesiyle hadi evimize süpürge çekelim evimizi tertemiz yapalım diye yedirdiği yemekleri silip süpürdüğüm tabakları :) , bi öksürmenle tüm aile bireylerinin senin başına üşüşmesini ... çocukken yaşadığım her anımı ÖZLEDİM ben ...

Büyüdüm işte , büyüdüğümde yazdığım bi kaç çocukluk anılarımdan hangisi kaldı ..ne değişti peki ? ben mi ? annem mi? babam mı ? yediğim yemekler mi ? Hyr .. Herkez aynı , yine susuyorum ,yine yemek yemek zorundayım ..Değişen sadece benim ... yemeğini yemedin tabagın sonuna kadar dolu ama pesınde elınde kasıkla dolasan ye diye kandırcak kımse yok artık, hastalandıgında etrafında kımse yok artık .. yok yok ben daha fazla büyümek istemiyorum !!!

Büyüdükçe yalnız kalıyorsun ..büyüdükçe unutuyorsun o masum gülümsemeleri , büyüdükçe akıyor gözyaşların durmaksızın,  büyüdükçe korkuyorsun insanlardan herkezden herseyden hayattan yaşamdan büyümekten yaralanmaktan ..Korkuyorum ...

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden hala kendime güvensizliğim

Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
Yolun başındaymışım meğer
Elimde yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem

....

küçük bir kız çocuğunun ağladığı gibi ağlamak istemek..

C.A

Bir iş kadını oldum sanki.. :)

27.09.2010 ilk iş günümdü :) resmen çalışmaya başlayalı 2 buçuk ay oldu ..üniversiteden mezun olur olmaz başladım çalışmaya ( son yaz tatılımdı belkı de bu yaz :( ) öğrencilik hayatımı - iş hayatımı diye sorarsanız ?ikisinin de ii - kötü yanları var  ama ben iş hayatını çok sewdım dıyebılırım..Çalışmak kadar güzel bişey yok...Düşünsenize üniversteden mezun oldum hergun sabahları kalkıp gıdebılcegım bır okul hayatım olmayacaktı ee ne yapacaktım pekı ben ? ölüm gibi dusunmek bıle ıstemıyorum .Ev kadını mı olacaktım ! O da neymıss korkunc bır hayat !!! Evde vakit gecırmekten bile hoslanmayan ben butun gun bos bos evın ıcınde oturmayı dusunmek bıle yetıyor depresyona gırmeme ! İşimi seviyorum :) İş kadını beni seviyorum :))

Fakat öğrencilik hayatımı da özlemiyor değilim yani .Canın mı sıkkın gitmiyorum deyip sıcacık yatagından kalkmama gıbı bır tercıh yapabılıyorsun .Okula diye yola cıkıp , arkadaslarınla her yerı gezıp tozma sansına sahıpsın .Derslere gırmeyıp butun gun cafelerde okey,batak,sohbet,muhabbet..rahatlık batmıs ogrencıyken sanırsam :/ bu kadar rahatlıga ragmen okul bıtse de kurtulsak dıye dert yanmak da olacak şey değilmiş.Şimdi

nerede bu rahatlık :s ?!

 Her sabah 6:30 da kalkıyorum .Uzun bir servis yolculuğundan sonra işime ulaşıyorum.Sabahları resmen 1 saat sürüyor servis yolculuğum , akşam iş çıkışları ise ; 1buçuk 2 saat sürüyor :s hergün trafik hergün yol çilesi git git bıtmeyen bir yol...uzun  bacaklarım da sıgmıyor ırenc kucucuk servısın rahatsız koltuklarına ama herseye rağmen otobuslerde uyuyan ınsanların düşen kafaları vardır ya aynen ole kafam düşüyor :))) uyuyorum rüya bile goruyorum desem .. =)

Ofisime gelıyorum sabahları masama oturuorum , bılgısayarımı acıyorum ve servısten yenı uyanarak ınen ben ayılmakta cok gucluk cekıyorum fakat aynı departmanda calıstıgım iş arkadaslarımın gelmesıyle ayılıyorum sayelerinde :) cok kolay alıstım herseye ( yemekler dısında ) .Okudugum işi yaptıgım ıcın yabancı deıldım işlere (Cmr & Packing List & Bill of Lading ...... gibi lojistik terimlerini duydugumda agzım acık saskın bır surat ıfadesıyle bakmadım. )İşin işleyişi hakkındaki herseyi bilmeme rağmen ; her şirketin farklı bir çalışma planı olduğundan ilk gün bırazcık yabancı kalsamda ikinci gün alıştım hemen herseye herkeze ..

Bambaska bir ben oldum .. hayatım tamamen degıstı...kıyafetlerim , giyim tarzım bile degıstı (: .. gorenler sasırıyor :) ben bile kendıme aynadan bakınca sasırıyorum bu kız da kım dıye :D Ayagımda topuklu ayakkabılar , klasik şık bır iş pantalonum , gomlegım iş kadını modunda bır ben :)) sewdım ben bu benı :)))

özlüyorum spor bol orası burası yırtık ceplı meplı pantalonlarımı , erkek reyonundan aldıgım bol tshortlerımı haftasonu en en spor kıyafetlerımı gıyınıyorum :)

Çalışmak insanı gelıstırıyor , çalışmak insanı daha güçlü yapıyor , her gun yenı bırseyler öğretiyor çalıştığın zaman sana , yeni hayatlar , yeni insanlar , yeni yüzler ... Yenilik herzmn iyi gelir insana .. Hayatımdaki bu yeni değişiklikler de çok iyi geldi bana ...Yeniliklere herzmn hazır olun (:

Sevgiler C.A.

merhabalar ..

Sanırım cidden suan heyecanlandım :) küçük şeylerle mutlu olmasını bilen ben, bir bloga sahip oldugum için şu an gercekten içimde büyük bi heyecan ve mutluluk var :)) umarım sizde sizinle paylasacağım yazılarımı benim yazarken ki heyecanımla , içtenliğimle , doğruluğumla , samimiyetimle , en saf duygularımla ,içimden geldiği gibi davranan ben , içimden geldiği gibi yazan ben sizinde bu duygularla okumanızı isterim ...
yalnızlıgımdır benım bos sayfalar ve kalemim ...
Şuan işteyim. Ofiste de yazarım ben , yolda da yazarım , yalnızken de-kalabalıgın ıcınde de ,yazarken ağlarım da deliler gibi gözyaşlarımı tutamam akar şelale gibi.. kahkahalara da boğulurum yazarken ben ...gece uykumdan uynaıp basucumdakı defterıme kalemım bıtene kadar yazdıgımı da  bilirim ben ...
içindekileri paylaşmak , yazmak , anlatmak kadar güzel bişey yok ..
şimdi çayım geldı soğumadan iç beni diye bakıyor bana , bende çayımı yanında ofiis arkadaslarımın ikram ettıklerı kurabiye ve bugunkı benim ıkramım olan kremalı bısküviyle :)) size hoşçakalın diyorum .. bi de tanıstıgımıza memnun oldum ilk blogumla .. saygılar sewgıler .. ;)